( 99 ) . مجاز پلى است به سوى حقيقت . ( 100 ) . سوره يس ، آيات 13 ، 29 ، 30 ، 33 ، 37 و 41 : براى آنها حالت اين قريه را مثال بزن . . . نيست عقوبتشان جز يك صيحه عذاب آسمانى كه بناگاه همه هلاك شوند . واى بر حال اين بندگان كه هيچ رسولى براى هدايت آنها نيامد مگر آنكه او را به تمسخر و استهزاء گرفتند . آيا نديدند چه بسيار طوايفى را پيش از اينها هلاك كرديم كه ديگر ابدا به ديار اينان بازنگشتند ؟ . . . و يك برهان براى ايشان زمين مرده است . . . . و برهان ديگر خلقت شب است . . . و برهان ديگر آنكه ما بشر را در كشتى پربار سوار گردانيديم . ( 101 ) . سوره رعد ، آيه 17 : خدا از آسمان آبى نازل كرد كه در هر رودى به قدر وسعت و ظرفيتش سيلاب جارى شد و بر روى سيل كفى برآمد چنانچه فلزاتى نيز كه براى تجمّل و زينت يا براى اثاث و ظروف در آتش ذوب كنند كفى مانند آن بر مىآورد خدا اين گونه براى حق و باطل مثال مىزند كه آن كف به زودى نابود مىشود و امّا آنچه كه به خير و منفعت مردم است در زمين باقى مىماند خدا اين گونه مثلها را بيان مىكند . ( 102 ) . سوره رعد ، آيه 26 : دنيا در قبال آخرت متاع ناقابلى بيش نيست . ( 103 ) . سوره توبه ، آيه 38 : متاع دنيا در پيش عالم آخرت اندك و ناچيز است . ( 104 ) . سوره عنكبوت ، آيات 1 تا 3 : الم . آيا مردم چنين پنداشتند كه به صرف اينكه گفتند ما به خدا ايمان آورده‌ايم ، رهاشان كنند و بر اين دعوى هيچ امتحانشان نكنند ؟ و ما امتهائى را كه پيش از اينان بودند آزموديم . ( 105 ) . سوره اعراف ، آيه 168 : و آنها را به خوبيها و بديها بيازموديم باشد كه بازگردند . ( 106 ) . سوره بقره ، آيه 155 : و البته شما را مىآزمائيم با سختىهائى همچون ترس و گرسنگى . ( 107 ) . مجلسى ، بحار ، كتاب السماء و العالم ، باب علاج الحمّى ، حديث 35 ، ج 62 ، ص 104 . ( 108 ) . عبد العزيز جلودى بصرى ، ديوان حضرت على ( ع ) ، ترجمه نجفى ، حرف لام : شبهاى فراق را دوست مىدارم ولى نه از آن جهت كه به آن خشنود باشم بلكه از اين جهت كه شايد روزگار ، بعد از آنها وصالى نصيب نمايد . ( 109 ) . محدث قمى ، مفاتيح الجنان ، زيارت عاشوراء : خداوندا در مرحله پنجم يزيد فرزند معاويه را لعنت كن . ( 110 ) . سوره فتح ، آيه 25 : و اگر مردان و زنان مؤمن كه شما اكنون نمىشناسيد در مكّه وجود نداشتند كه اگر حمله كنيد آنها را ندانسته پايمال هلاك مىسازيد و در نتيجه ديه و غرامت خون آن مؤمنان به گردن شما مىماند ( به شما اجازه حمله به مكه داده مىشد لكن اين اجازه به تأخير افتاد ) تا خدا هر كه را خواهد در رحمت خود داخل گرداند . اگر شما پيروان كفر و ايمان از يكديگر جدا شويد همانا آنان را كه كافرند به عذاب دردناك معذّب مىساختيم . ( 111 ) . فيض ، تفسير صافى ، ذيل آيه 25 سوره فتح . ( 112 ) . سوره فصّلت ، آيه 11 : پس به آسمان و زمين فرمود كه به شوق و رغبت يا به جبر و كراهت به سوى خدا بشتابيد . آنها عرضه داشتند با كمال شوق و ميل به سوى تو مىشتابيم .